Subrip-Διορθώσεις ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΥΠΟΤΙΤΛΩΝ
Επιμέλεια-Συγχρονισμός amerzone
ΝΥΧΤΕΣ ΤΗΣ ΚΑΜΠΙΡΙΑ
Πήγαινε.
Τι περιμένεις; Έλα!
Είναι γαλήνια εδώ.
Τζόρτζιο!
Βοήθεια!
Βοήθεια! Κάποιος πνίγεται!
Κάποιος πνίγεται, σας λέω!
Βιαστείτε, πνίγεται!
Βοήθεια!
- Πού είναι ο Ράμολο; - Πήγε στο Δημαρχείο!
Τι πήγε να κάνει εκεί;
Είναι μια γυναίκα!
- Ούτε ο Πίλαντο είναι εδώ; - Τι προσπαθεί να κάνει;
Να τη! Πιάστε την!
Πηδήξτε μέσα! Αν φτάσει στον υπόνομο, δεν θα ξαναβγεί!
Μια γυναίκα πνίγεται!
Βοηθήστε την! Εγώ θα πάω να την πιάσω.
Φαζέλο, έλα 'δώ!
Κρατήστε το κεφάλι της κάτω. Και μη την ταρακουνάτε.
Στέφανο, βιάσου!
Από πού την ψαρέψατε; Κρατήστε την μπρούμυτα.
Θ' αποκοιμήθηκε κι έπεσε μέσα. Μόλις την είδαμε, βουτήξαμε.
- Την είδατε να πέφτει; - Όχι!
- Πόσες φορές βυθίστηκε; - Τρεις!
- Περισσότερες! - Επτά φορές!
Τότε θα ήπιε πολύ νερό. Θα χρειαστούμε βοήθεια.
- Τι έγινε; - Αυτή η γυναίκα πνιγόταν.
- Πιο γρήγορα. - Έχασε το παπούτσι της.
Νομίζω ότι είναι νεκρή.
Να της βγάλουμε το νερό γρήγορα, αλλιώς είναι χαμένη.
Να πού βγαίνει! Φύγετε απ' τη μέση.
- Εμείς τη σώσαμε! - Φύγετε απ' τη μέση!
Να φωνάξουμε τον Πομπέο. Δεν ξανάδε κανέναν πνιγμένο.
- Ας ρίξουμε μια ματιά. - Δεν θέλω, φοβάμαι!
- Μου φαίνεται νεκρή. - Αν ήταν, δεν θα έφτυνε νερό.
Άνοιξε τα μάτια της!
Στέφανο, άνοιξε τα μάτια. Άφησέ την κάτω.
- Κάνε της τεχνητή αναπνοή. - Αιμορραγεί.
Μια γρατσουνιά είναι μόνο.
- Χρειάζεται λίγο μπράντι. - Τι μπράντι; Γάλα χρειάζεται.
Συνέρχεται!
Εσύ με τη μοτοσυκλέτα, πήγαινε να της φέρεις γάλα.
Ησύχασε, θα γίνεις καλά. Στάθηκες πολύ τυχερή.
- Πού είναι ο Τζόρτζιο; - Ποιος είναι ο Τζόρτζιο;
Ηρέμησε!
Τζόρτζιο!
- Ήταν κάποιος μαζί της; - Δεν ξέρω.
Τζόρτζιο... Τι κάνεις;
Γυρίζω σπίτι μου! Πού είναι τα παπούτσια μου;
Να το ένα. Δεν ξέρω πού είναι το άλλο.
Θα έχει εννέα ζωές, σαν γάτα!
Λιποθύμησε! Δεν μπορεί να περπατήσει!
- Ήσουν νεκρή πριν ένα λεπτό! - Πού θες να πας;
Αφήστε με!
Εμείς σε σώσαμε!
Μπράβο, με σώσατε! Τώρα θέλω να πάω σπίτι μου!
Πήγαινε όπου θέλεις!
- Γεια σου, Καμπίρια. - Τζίνο, την ξέρεις;
- Τη λένε Καμπίρια. - Και πού μένει;
Στην Ατσίλια. Είναι μια αλήτισσα.
Τζόρτζιο, άνοιξε! Εγώ είμαι!
Εγώ είμαι, η Καμπίρια!
- Βάντα, είδες τον Τζόρτζιο; - Τι έπαθες;
Απάντησέ μου! Πού είναι ο Τζόρτζιο;
- Ποιος Τζόρτζιο; - Ο δικός μου!
Τι σκάρωσες πάλι;
- Τι θέλεις; - Εσύ τι θέλεις;
Τίποτα! Μην ανακατεύεσαι!
- Μπες μέσα να στεγνώσεις. - Δεν έχω το κλειδί.
- Πού το έβαλες; - Στην τσάντα μου.
- Και πού είναι η τσάντα σου; - Ο Τζόρτζιο την είχε.
Πήγαμε μια βόλτα στο ποτάμι και δεν ξέρω πώς έγινε...
αλλά έπεσα μέσα. Θα φοβήθηκε και το έσκασε.
Καμπίρια, άνοιξε!
Θέλω να κοιμηθώ!
Πόσα λεφτά είχες στην τσάντα; Απάντησέ μου!
Αν δεις τον Τζόρτζιο, θα είμαι εδώ.
Τι κάνεις;
Έχεις δίκιο, μείνε μέσα. Ο ύπνος θα σου κάνει καλό.
Θα έρθω να σε δω αργότερα.
Αν δεν έχεις πάρει ασπιρίνη, πάρε μία. Θα σου κάνει καλό.
Ακόμη εδώ είσαι! Δεν κουράστηκες να μιλάς;
Δεν βλέπεις ότι βαρέθηκα; Φύγε από 'δώ!
Πώς σου ήρθε η ιδέα ότι είσαι φίλη μου; Δίνε του τώρα!
Και σταμάτα να δανείζεσαι το θερμόμετρό μου και όλα!
Πότε δανείστηκα ποτέ θερμόμετρο από σένα;
Τι γκρινιάρα!
Λες ότι με πέταξε στο νερό για 40.000 λιρέτες;
Ότι θα με έπνιγε για 40.000 λιρέτες;
Θα σ' έπνιγαν και για ένα πιάτο φαΐ!
Ακόμη και κάποιος που με αγαπάει;
Πριν ένα μήνα σε γνώρισε. Πότε πρόλαβε να σ' αγαπήσει;
Δεν ξέρεις πού μένει, ή πώς τον λένε.
Παραδέξου το ότι σε έσπρωξε. Ήσουν πολύ τυχερή!
Εγώ θα σου κρατούσα το κεφάλι κάτω απ' το νερό.
- Πήγαινε στην αστυνομία! - Για καρφί με περνάς;
Άκουσέ με και πήγαινε να τον καταγγείλεις.
Μα γιατί το έκανε; Μπορούσε να ζητήσει ό,τι ήθελε.
Του έδινα ό,τι ήθελε. Γιατί ήθελε να κλέψει;
Τι χαζή που ήμουν.
Θα μπορούσα να είχα πνιγεί.
Αυτό ήταν, ξόφλησες! Αυτή τη φορά τελείωσες!
Βρες άλλη να σου αγοράζει μεταξωτά πουκάμισα.
Τι βλάκας που ήμουν! Άντε να βρεις άλλη χαζή σαν εμένα.
Εγώ σου τα αγόρασα όλα αυτά. Κοστούμι και καμιλό παλτό!
Αλλά αυτό δεν θα ξαναγίνει. Τέρμα πια.
Πού θα τρως τώρα; Στον Άγιο Πέτρο;
Τιποτένιε, άχρηστε! Τράβα να πουλάς μπαλόνια τώρα!
Ορίστε, στη φωτιά! Κάψου μέχρι να πεθάνεις!
Θέλω να σ' ακούσω να ουρλιάζεις!
Εύχομαι να καείς στην κόλαση!
Ήταν η τελευταία φορά. Δεν θα με ξαναδείτε εδώ.
Θα χάσω την υπόληψή μου αν ανακατεύομαι μ' εσάς.
Κοιτάξτε, με, είμαι όμορφη! Σαν βασίλισσα.
- Σαν τον Μπόμπι Ντικ είσαι! - Σ' εμένα τολμάς να μιλάς;
- Για το τσίρκο είσαι! - Για ποια περνιέσαι; Σκάσε!
Τι τα έχεις τα μάτια; Είμαι όμορφη, μια βασίλισσα.
Θα έπρεπε να μου φέρονται με σεβασμό.
Όσο πάει και χειροτερεύει. Είναι για το τρελάδικο.
Εκεί θα καταλήξεις κι εσύ!
- Αυτό το αμάξι τα έχει όλα. - Ακόμη και κόκα-κόλα.
- Με πας μια βόλτα; - Δεν είναι φορτηγό!
Εμπρός, βγες έξω.
- Δεν βγαίνω. - Θα πάω βόλτα με τη Βάντα.
- Με δεν ξέρεις να οδηγείς! - Δικό μου είναι!
Αν θέλω να το διαλύσω, δική μου δουλειά!
Θα σε δω στο νοσοκομείο. Τράβα να γελοιοποιηθείς.
Γιατί δεν αγόρασε το μεγαλύτερο μοντέλο;
Τι ξέρεις εσύ από αυτοκίνητα; Το μουλάρι είναι πιο χρήσιμο!
Ακόμη στους δύο τροχούς; Τι έκανες το αυτοκίνητό σου;
Κοιτάξτε ποια ήρθε!
Γεια σου, ομορφούλη.
Και μην ξεχάσεις να έρθεις να με δεις.
Γεια σου, Βάντα.
Πολύ ωραίο! Αλλά εγώ θα έπαιρνα ένα γκρι.
Είναι καλύτερο χρώμα. Πάντως, είναι ωραίο αμάξι.
Θα αδειάσεις τη μπαταρία έτσι που κάνεις!
Κάνε στην άκρη, δεν θέλω κουβέντες μαζί σου απόψε!
Χάρισμά σου το σαράβαλο!
Το χρώμα δεν έχει σημασία. Το αμάξι κάνει τη ζωή εύκολη.
Βγάζεις σήμα, όπου κι αν θες να στρίψεις. Αριστερά, δεξιά...
Οι άντρες σε κυνηγάνε, σαν να έχεις σπουδαίο πατέρα.
Σε γυροφέρνουν σαν πριγκίπισσα. Πολύ θα το χαιρόμουν.
Άρχισε πάλι αυτή.
Ξέρω πώς πήρες το αυτοκίνητο! Βαποράκι! Πρεζόνι!
- Περίμενε! - Μείνε εδώ που είσαι!
- Άφησέ με να βγω! - Μείνε εδώ!
- Μάμπο! - Είσαι για ένα χορό;
Δεν θα βρεις πουθενά καλύτερο χορευτή!
Νιώθω σαν 20 χρονών!
Κακάσχημη! Ηλίθια!
Έχει λυσσάξει τώρα!
Καμπίρια, θα την αφήσεις να σε προσβάλλει έτσι;
Θα καταλήξεις να ζητιανεύεις!
Δεν θα έχεις λεφτά ούτε για έναν καφέ!
Για χάρη του Τζόρτζιο!
Επάνω της, Καμπίρια!
Βάρα την, Καμπίρια!
Σταματήστε, γιατί αν έρθει κανείς, θα έχουμε μπλεξίματα!
Βοηθήστε με λίγο εδώ!
Αφήστε με!
Ηρέμησε. Μπες στο αυτοκίνητο!
- Αφήστε με να βγω! - Καμπίρια, σταμάτα!
Ποια λες πρεζόνι;
Με φοβάσαι! Δειλή!
Πάρε ένα τσιγάρο.
Πού πηγαίνουμε; Πού θέλεις να σε πάμε;
- Στη Βία Βένετο. - Ποια νομίζεις ότι είσαι;
Εσύ κι εγώ πρέπει να κάνουμε κάποτε μια σοβαρή κουβέντα.
Δεν ζεις σωστά. Δεν έχεις κανέναν να σε φροντίζει.
Κοίτα τη Μαρίζα κι εμένα, πόσο καλά τα πηγαίνουμε.
Κι ούτε έχουμε φασαρίες. Κοίτα πόσο καλά ζει.
Έχει αυτοκίνητο και κανένας δεν θα την ενοχλούσε. Γιατί;
Σταμάτα να κατέβω!
Τι περιμένεις να κάνεις στη Βία Βένετο;
Δεν μπορούν όλες να δουλέψουν σε μια τέτοια πιάτσα.
Ίσως πρέπει να βρεις ένα σοβαρό νέο, σαν εμένα.
- Δεν χρειάζομαι κανέναν. - Ναι, χρειάζεσαι!
Δεν έχω ανάγκη κανέναν!
Να δουλεύω σαν σκλάβα για να τα τρώνε κάποιοι σαν εσένα;
- Κόφ' το. - Ευχαρίστως!
- Άφησέ με να κατέβω αμέσως! - Καλύτερα έτσι.
Αντίο!
Θες να σκοτώσεις κανέναν; Μεθυσμένος είσαι;
Δεν μπορώ ούτε να κοιτάξω; Επειδή ντύθηκες σαν ναύαρχος;
Στρίβε.
Εδώ θέλω να περπατήσω! Ποιος θα μ' εμποδίσει;
Κοίταζε πού πηγαίνεις!
Τζέσι, δεν πρέπει να φύγεις έτσι.
Ο Αλμπέρτο Ράτζαρι!
Δεν θέλω να σου θυμώσω, γι' αυτό κόφ' το.
- Τζέσι, ηρέμησε. - Άφησέ με!
Μη μ' εξοργίζεις.
- Δώσε μου τα κλειδιά! - Έλα μέσα, μην είσαι χαζή.
Μην τολμάς να μ' αγγίζεις! Μην απλώνεις χέρι επάνω μου!
Κάθισε δίπλα. Πες μου πού πηγαίνουμε!
- Θα δώσεις τα κλειδιά ή όχι; - Όχι!
- Μείνε εκεί που είσαι! - Άφησέ με, με πονάς!
Άκουσέ με! Το λέω για τελευταία φορά.
- Τελειώσαμε! - Βαρέθηκα αυτές τις ανοησίες.
- Μου καταστρέφεις το παλτό! - Εγώ το αγόρασα!
Τιποτένιε!
- Μια στιγμή... - Τι θέλεις;
Τώρα χάσου!
Ηθοποιέ της δεκάρας!
Σε προειδοποιώ, αν φύγεις, τελειώσαμε.
Εντάξει, αυτό ήταν! Όπως θέλεις!
Σ' ευχαριστώ, Τζέσι!
Τι θέλεις εσύ; Δίνε του!
Εσύ!
Εσύ εκεί πέρα!
Έλα 'δώ.
Εγώ;
Ναι, έλα 'δώ. Θα πάμε μια βόλτα.
Μπες μέσα.
Κλείσε την πόρτα.
- Έλα. - Τι εννοείς;
Βγες έξω!
Δεν θα μου λες εμένα μια μέσα και μια έξω!
Ποιος νομίζεις ότι είσαι;
Έλα, πάμε να διασκεδάσουμε.
Καλησπέρα, κύριε.
- Αυτός μου είπε να μπω μέσα! - Μπες, λοιπόν.
Καλησπέρα, κύριε.
Αν θέλετε τραπέζι, έχουμε ένα εξαίρετο σώου απόψε.
Την ομπρέλα σας, κυρία.
Περάστε από 'δώ, κυρία.
Τι συμβαίνει;
Μπορώ να σας εξυπηρετήσω;
Κάθισε εδώ πέρα.
Κάθισε.
Αλμπέρτο, τι κάνεις εδώ; Βλέπεις τα αξιοθέατα;
Δεν χρειάζεται να σου πω ποιος είναι, έτσι;
Μια Αμερικανική εταιρεία μου έκανε ένα δοκιμαστικό.
Έφτιαξα ένα αντίτυπο 16 χιλ. Το έχω στο σπίτι μου.
Κυρίες και κύριοι, το πρώτο μέρος τελείωσε.
Αλλά πριν χορέψετε, ας χειροκροτήσουμε θερμά...
τον επίτιμο και διάσημο καλεσμένο, Αλμπέρτο Ράτζαρι!
Πρέπει να χειροκροτήσω κι εγώ, Αλμπέρτο;
Μάμπο νούμερο 28!
Θα μας κάνετε τη χάρη να καθίσετε μαζί μας;
Έχω κάτι φίλους που θέλουν πολύ να σας γνωρίσουν. Ελάτε!
Αδύνατον. Είμαι με την κυρία.
Έλα, ας χορέψουμε.
Εμπρός, αυτό είναι. Χορέψτε όλοι μάμπο.
Αν θες να πας με τους φίλους σου, δεν με πειράζει.
Είπα ότι αν θες να καθίσεις με τους φίλους σου, πήγαινε.
Βαρέθηκα, πάμε.
Βιάσου, μπες μέσα.
Έχεις δειπνήσει;
Όχι, αλλά έφαγα στις δέκα.
- Πάμε να φάμε κάτι. - Πώς;
- Πάμε να φάμε. - Ωραία.
- Πού πηγαίνουμε; - Σπίτι.
Στάσου λίγο. Κορίτσια, κοιτάξτε με ποιον είμαι!
Κοιτάξτε ποιον έχω!
Ξέρετε ποιος είναι αυτός;
- Τηλεφώνησε κανείς απόψε; - Κανένας, κύριε.
- Σίγουρα δεν πήρε κανένας; - Κανένας δεν τηλεφώνησε.
- Μήπως κοιμόσουν; - Ήμουν δίπλα στο τηλέφωνο!
Φέρε μας να φάμε στο δωμάτιό μου.
Αν τηλεφωνήσει κανείς, ακόμη κι η μις Τζέσι, κοιμάμαι.
Αν επιμείνει, κοιμάμαι.
Έλα, θα φάμε επάνω.
- Πώς σε λένε; - Καμπίρια.
Κι άλλος σκύλος!
Ζωολογικός κήπος είναι εδώ;
Έχεις και ενυδρείο;
Πού να το βάλω;
Άσ' το, θα τη μαζέψει η υπηρέτρια.
Ναι, αλλά θα τσαλακωθεί!
Τι ηλίθιος που είμαι!
Έχεις ξαναδεί ηλίθιο; Τον κοιτάζεις τώρα!
Άφησέ το, σου είπα!
Έλα 'δώ.
- Πώς είπες ότι σε λένε; - Καμπίρια.
Από πού είσαι;
- Από πού είσαι; - Απ' τη Ρώμη.
Πλατεία Ρισορτζιμέντο.
Κάθισε, μ' εκνευρίζεις!
- Σου αρέσει, Καμπίρια; - Δεν ξέρω.
Δεν είναι το στυλ μου.
- Δεν ξέρω τι είναι. - Η 5η του Μπετόβεν.
Το αγαπημένο μου.
Πέρασε!
Εντάξει, άφησέ τα.
Κλείσε την πόρτα.
Ας δούμε τι μας έφερε.
Χαβιάρι, αστακός.
Φάε εσύ, εγώ δεν έχω όρεξη.
Πάρε ελεύθερα, είναι όλα για σένα.
1957...
Βγάλε το μπουφάν σου. Κάνει ζέστη εδώ μέσα.
Έσκισα τη μπλούζα μου.
- Πού είπες ότι μένεις; - Λίγο έξω απ' τη Ρώμη.
Στην Όστια. 10 μίλια πιο έξω.
- Δουλεύεις στη Βία Βένετο; - Εγώ;
Εγώ δουλεύω στην Αππία οδό. Είναι πιο πρακτικό.
Παίρνεις το λεωφορείο απ' την Ατσίλια.
Εκεί μένει κι η φίλη μου, η Βάντα.
Έτσι πηγαίνουμε μαζί. Δεν ασχολούμαστε με τις άλλες.
Και δεν κοιμόμαστε έξω, όπως οι άλλες. Κι όχι μόνο.
Έχω και δικό μου σπίτι. Με φως, τηλέφωνο και γκάζι.
Έχω όλα όσα χρειάζομαι. Ακόμη και θερμόμετρο!
Αυτή η μπλουζίτσα δεν κοιμήθηκε ποτέ έξω.
Ποτέ κάτω από γέφυρα! Μια φορά, ίσως... ή δύο.
Αλλά δεν είναι σαν το σπίτι σου, φυσικά.
Όμως είμαι ευτυχισμένη. Μου είναι αρκετό.
Άντε, τσίμπησε κάτι.
Τι συμβαίνει;
Ξέρω ποιος είσαι! Σε ξέρω!
Μπορώ να το πω;
Ο Αλμπέρτο Ράτζαρι! Σε αναγνώρισα αμέσως!
Έχω δει όλες τις ταινίες σου! Είσαι θαυμάσιος ηθοποιός!
- Ποια σου άρεσε πιο πολύ; - Η τελευταία.
Φορούσες ένα κοστούμι. Με τον Βιτόριο Γκάσμαν.
Ανοίγεις την πόρτα. "Ψηλά τα χέρια!" λες.
Και χαμογελάς στο κορίτσι.
Δεν έπαιξα σ' αυτή την ταινία.
Είσαι όμορφος σαν το σπίτι σου.
Φέρε τα ποτήρια.
- Σαμπάνια! - Κάθισε.
Στην υγειά σου.
Όχι, όχι!
Γιατί κλαις;
Θα πουν ότι λέω ψέματα όταν πω ότι σε ξέρω!
Δεν θα το πιστέψουν ποτέ, οι ανόητοι!
Ούτε εγώ δεν θα το πιστεύω! Να σου ζητήσω μια χάρη;
Δώσε μου μια φωτογραφία σου. Και πάνω γράψε...
Η Καμπίρια ήταν εδώ μαζί μου, Αλμπέρτο Ράτζαρι.
Η Καμπίρια Τσιακαρέλι ήταν εδώ μαζί μου, Αλμπέρτο Ράτζαρι.
Και τώρα θα φάμε!
Μου αρέσει αυτό.
Μπορώ να κοιτάξω;
Κοτόπουλο! Θα ξεφορτωθείς όλα σου τα βάσανα.
Αν θες ν' ακούς μουσική όσο θα τρώμε, δεν με πειράζει.
Τι είναι αυτό το ζώο; Είδα ένα σε μια ταινία.
- Τι συμβαίνει; - Η μις Τζέσι.
- Είπα να πεις ότι κοιμάμαι! - Είναι κάτω.
- Κάτω. - Μη της ανοίξεις με τίποτα!
- Μπήκε ήδη μέσα. Ανεβαίνει. - Βλάκα!
- Αλμπέρτο, άνοιξε! - Ποιος είναι;
Άσε τις ανοησίες κι άνοιξε!
Άνοιξε, με ακούς;
- Έχω κάτι σοβαρό να σου πω. - Μια στιγμή.
Τη φωτογραφία!
Θα ανοίξεις ή όχι;
Πήγαινε στο μπάνιο.
Δεν θ' αργήσουμε. Θα την ξεφορτωθώ αμέσως.
Θα μείνω εδώ όλη νύχτα αν δεν ανοίξεις!
Μην κουνηθείς.
Σε παρακαλώ, άνοιξε!
Άνοιξε!
Τι θέλεις;
Τι έχεις στο μυαλό σου τώρα;
Πήγαινε να κοιμηθείς. Πρέπει να ξυπνήσω στις 6 αύριο.
Χρειάζομαι ένα ποτό. Δώσε μου ένα ποτό.
Θέλω ένα ποτό!
- Τι είναι πάλι; - Δεν μπορώ να συνεχίσω έτσι!
Ούτε κι εγώ! Είσαι ανυπόφορη!
Η ζήλεια σου είναι νοσηρή! Και δεν αντέχω άλλο.
Ας το διαλύσουμε όσο είμαστε ακόμη φίλοι.
Τζέσι, σε παρακαλώ, πήγαινε σπίτι σου.
Πρέπει να ξαπλώσεις, εξαντλήθηκες. Θα τηλεφωνήσω αύριο.
Δεν με αγαπάς πια, το καταλαβαίνω.
Δεν με αγαπάς πια. Παραδέξου το.
Πες μου ότι δεν μ' αγαπάς και δεν θα σε ενοχλήσω ξανά.
Θα ήμουν ευτυχισμένη αν βλεπόμασταν έστω κάθε δυο μέρες.
Θα μπορούσαμε να είμαστε μαζί πολύ περισσότερο.
- Κάθε μέρα; - Και βέβαια!
Αλλά πρέπει να πάψεις να ζηλεύεις. Τι να κάνω;
Δεν μπορώ να εμποδίσω τις γυναίκες να μου μιλάνε!
Είσαι υπέροχος!
Καμπίρια!
Αντίο.
Πώς θα βγω από 'δώ;
Καμπίρια, σε γύρευε ο Αλμπέρτο Ράτζαρι.
Άντε χάσου! Δεν σου ξαναμιλάω!
- Μη της δίνεις σημασία. - Ποιος την ακούει;
- Κοίτα, ο Ντίμπι! - Σκασίλα μου.
Ραμολιμέντο! Ανυπομονείς να γυρίσεις στη φυλακή;
Έλα, Καμπίρια, θα το διασκεδάσουμε.
Γεια σου, Βάντα.
Γιατί τον φέρνεις εδώ; Δεν θα τα τινάξει ποτέ;
Η Μαντόνα θα ξαναστήσει τον θείο μου στα πόδια του.
Δεν τα έμαθες; Θα γίνει προσκύνημα στο κέντρο.
- Αλήθεια πιστεύεις σ' αυτά; - Δεν πιστεύεις στα θαύματα;
Όλοι έχουν κάτι να ζητήσουν. Να πάμε όλοι την Κυριακή.
- Καμπίρια, εσύ θα έρθεις; - Δεν ξέρω ακόμη, θα το σκεφτώ.
Κι άλλωστε, τι θα μπορούσε να κάνει η Μαντόνα για μένα;
Σύντομα, θα ξεχρεώσω το σπίτι. Έχω ό,τι χρειάζομαι.
Αλλά μπορεί να πάω, να δω τι γίνεται εκεί.
Θα δούμε.
Λες η Μαντόνα να χαραμίσει τα θαύματά της σ' έναν τέτοιο;
Λες να μην ξέρει ότι έβγαλες τα λεφτά σου απ' την κόκα...
ενώ οι γυναίκες σου κάνουν πιάτσα;
Θα πάω να δω τη Μαντόνα. Έχω μια χάρη να της ζητήσω.
Μην τα κοροϊδεύεις αυτά.
Θες να πας μαζί τους;
Τι θα ζητήσεις;
Βάντα, τι θα ζητήσεις;
Εδώ είσαι, μικρούλα.
Τι λες, πάμε μια βόλτα;
Γεια σου, Βάντα.
Κόβω δρόμο... Έτσι το λες εσύ κόβω δρόμο;
Μια ώρα περπατάω. Ποιος ξέρει πού βρίσκομαι.
Κι εσύ μένεις στις σπηλιές; Δεν σ' έχω ξαναδεί.
Εδώ είναι το σπίτι μου.
Γκορτζιάνο, εγώ είμαι. Έλα πάνω.
- Πώς είσαι; - Καλά. Ευχαριστώ, κύριε.
Πού είναι ο Πιέτρο; Κοιμάται;
Τον πήγαν στο νοσοκομείο. Είπαν ότι είναι άσχημα.
- Εσύ τι χρειάζεσαι; - Ό,τι προαιρείστε.
Πάρε μια κουβέρτα. Σε ποιο νοσοκομείο τον πήγαν;
- Στο Φατεμπένε Φρατέλι. - Αν έχω καιρό, θα πάω.
Ποιος είναι αυτός;
Από φιλανθρωπικό ίδρυμα;
- Μπορώ να σας βοηθήσω; - Όχι, ευχαριστώ.
Θα γυρίσετε στη Ρώμη;
Μπορώ να έρθω με το αυτοκίνητό σας;
Ναι, μετά.
Έλσα!
Κοίτα ποιος είναι. Ήρθε και σήμερα.
Σε περίμενα το επόμενο Σάββατο. Τι γλυκός!
Σε σκεφτόμουν χθες. Ήρθε την Τετάρτη.
Κι έρχεται κάθε 9-10 μέρες.
Νόμιζα ότι θα σ' έβλεπα το Σάββατο.
Την ξέρω αυτήν!
Εδώ μένεις;
Μακάρι να ήξερες τι είχα κάποτε.
Διαμέρισμα στη Ρώμη, διαμέρισμα στην Όστια.
Με γέμιζαν δώρα. Και λεφτά στην τράπεζα.
Κοσμήματα, χρυσό. 5 κιλά χρυσό είχα.
Αλήθεια λέει. Τώρα ποιος θα την πιστέψει;
Κάποτε γίνονταν αυτά.
Ούτε να χτενιστώ δεν μπορώ. Αν βάλω άσπρα σκουλαρίκια...
κι ένα πουκάμισο λίγο ανοιχτό, θα δεις.
Μου έφερες και γλυκό. Μόνο για μένα. Για κανέναν άλλο.
Δώσ' το να το κρύψω. Το γλυκό με σοκολάτα και κουκουνάρια!
Κοίτα πόσα πολλά! Σαν βροχή!
Όχι, σταμάτα.
- Πότε θα ξανάρθεις; - Δευτέρα ή Σάββατο.
Ο Θεός να σ' έχει καλά, γιε μου.
Πολλοί πεινασμένοι στη Ρώμη, έτσι;
Κάνετε βόλτες τα βράδια;
Όχι όσο θα ήθελα, δυστυχώς.
Τη μέρα δεν θα ήταν το ίδιο;
Οι φτωχοί βγαίνουν στη γύρα τη μέρα.
Πώς θα τους έβρισκα;
Κι εγώ βγαίνω το βράδυ, αλλά δεν σας έχω δει ποτέ.
Μα πώς σας ήρθε στο μυαλό να κάνετε αυτή τη δουλειά;
Ούτε εγώ το ξέρω. Έτσι σιγά σιγά.
Φτάσαμε. Έρχεται το τραμ.
Μένεις μακριά;
Στο 19ο χιλιόμετρο, στο δρόμο της Όστια.
- Πώς σε λένε; - Μαρία Τσιακαρέλι.
Είσαι μόνη;
Οι γονείς μου πέθαναν όταν ήμουν μικρή.
Μετά, ήρθα στην Ρώμη.
Τώρα πήγαινε για ύπνο, κακομοιρούλα.
Εγώ...
- Τι τρέχει; Λέγε. - Ευχαριστώ για όλα.
Δον Βιντσένζο, ήρθε το γκρουπ απ' τη Βενετία.
Δώσε μου ένα χεράκι. Είναι ανάπηρος.
Βάντα, κοίτα το πλήθος!
Πάμε να πάρουμε κεριά από εκεί, θείε.
- Πόσα θες για τις λαμπάδες; - Εξαρτάται απ' το μέγεθος.
Έχω των 50, των 100, των 200.
Θα πάρω τη μεγαλύτερη. Δύο για τον καθένα μας.
Βάντα, έλα να πάρεις τις λαμπάδες σου!
Εγώ θέλω μόνο μία, αλλά θα σου την πληρώσω αργότερα.
Όχι, θα πληρώσω εγώ για όλες.
- Τι να την κάνω τώρα; - Βλάκα!
- Πόσο κάνουν όλες; - 2.400 λιρέτες.
Αφήστε μας να περάσουμε! Έχουμε έναν άρρωστο εδώ!
Είναι τόσο νέος!
- Εδώ είμαστε! - Ας βγάλουμε φωτογραφίες.
Έρχομαι κι εγώ. Πάμε να βγάλουμε φωτογραφία.
- Πού είναι η Βάντα; - Εδώ είμαι!
Φύγε απ' τη μέση. Θέλω να βγάλω φωτογραφία.
- Τι κάνουμε τώρα; - Πρώτα θα εξομολογηθούμε.
- Εκεί κάτω είναι. - Μα εξομολογήθηκα χθες.
Πρόσεχε, είναι σακάτης!
Βάντα, θα ζητήσω ό,τι κι εσύ από την Παναγία.
- Πότε το είπα; - Μη μου πεις ότι δεν θυμάσαι!
Θα ζητήσω ένα μεγαλύτερο διαμέρισμα κοντά στο πάρκο.
Μα δεν είπες αυτό. Δεν θυμάσαι, Βάντα;
Δεν μπορώ να ζητήσω ό,τι θέλω;
- Μα είπες ότι θα ζητούσες... - Άλλαξα γνώμη!
- Μη μιλάς έτσι. Τι έπαθες; - Μου έσβησες το κερί.
30 λειτουργίες προς 1.000 λιρέτες η μία, είναι 30.000.
Έδωσα 35.000 λιρέτες συνολικά.
Πώς πάει η πράξη της μετάνοιας;
Μετανοώ με όλη μου την καρδιά, για τις αμαρτίες μου...
Είναι γραμμένο στο εξομολογητήριο.
Περίμενέ με. Τι κάνεις; Δεν πρέπει να μπούμε μαζί.
- Πηγαίνετε σε άλλες εισόδους. - Θέλω να μπω!
Μη σπρώχνετε!
Όλοι σπρώχνουν!
Ο άνθρωπος είναι άρρωστος.
Πρόσεχε, θείε. Είναι σε άσχημη κατάσταση.
- Να η Αγία Τράπεζα. - Δεν μπορώ να περπατήσω.
Μέχρι εδώ μπορώ να πάω. Δεν μπορώ να περπατήσω άλλο.
- Μα πρέπει να συνεχίσεις! - Θα ξεκουραστώ λίγο.
Ρόζι, έλα 'δώ. Νομίζω ότι θα λιποθυμήσει.
Κάνε άλλη μια προσπάθεια, κοντεύουμε.
Η Παναγία θα ικανοποιήσει τις επιθυμίες σας...
αν έρθετε με αγνή καρδιά και εξαγνίσετε τις αμαρτίες σας.
Δόξα στην Παναγία!
Ευσπλαχνίσου με, Παναγία μου!
Ζητώ την ευσπλαχνία σου!
Βάντα, έλα 'δώ!
- Ποιος έχει σειρά; - Πού να ξέρω εγώ;
Η καρδιά μου χτυπάει. Φοβάμαι. Νιώθω παράξενα.
Χαίρε, Μαρία!
Ευχαριστούμε, Παναγία!
Άκουσε την έκκληση, Μαντόνα!
Τώρα γονατίστε όλοι και προσευχηθείτε.
Ένιο, πες μου ότι η Παναγία θα με κάνει να περπατήσω.
Έτσι νομίζω.
Σηκωθείτε, τέκνα μου.
Αν εξαγνίσετε τις καρδιές και τις ψυχές σας...
θα έχετε τη χάρη του Θεού.
Παναγιά μου, κάνε με ν' αλλάξω τη ζωή μου.
Βοήθησέ με να βρω έναν καλύτερο τρόπο να ζω.
Βοήθησέ με, Παναγία μου.
- Τώρα είναι η ώρα, θείε! - Φοβάμαι!
Προσπάθησε να πας ως εκεί! Η ευχή σου θα εκπληρωθεί!
Φοβάμαι!
Δεν μπορώ να το κάνω!
Θεέ μου, είμαι αμαρτωλός!
Άφησέ τον, Ρόζι.
Όχι, σε παρακαλώ!
Καμπίρια, κατάπιες τη γλώσσα σου; Πάρε να πιεις.
Φαγητό χρειάζεται.
Είναι τόσο μεθυσμένη που δεν θα βρίσκει το δρόμο.
- Τι κάνεις; - Σκέφτομαι.
Πιες κάτι, όμως.
- Τι είπε; - Ότι σκέφτεται.
Μην κουράζεις το κεφάλι σου γιατί θα σκάσει!
Σταματήστε να μας ενοχλείτε με τη μπάλα, βλάκες!
- Επίτηδες το έκανε! - Θα τον κανονίσω εγώ!
Πέτα την εδώ, ομορφούλα!
Εντάξει, αλλά αν την κλωτσήσει ξανά προς τα 'δώ...
Αν θες να μείνεις μόνη, θα φύγουμε. Αρκεί να το πεις.
Γιατί νομίζεις ότι θέλω να μείνω μόνη;
Αν θέλετε τη μπάλα σας, ελάτε να την πάρετε!
Ας τη σταματήσουμε, ούτε να περπατήσει δεν μπορεί!
Δεν της ξαναμιλάω. Θα της περάσει.
Τι σ' έχει πιάσει; Τρελάθηκες;
Κανένας δεν άλλαξε.
Κανένας δεν αλλάζει. Είμαστε πάντα ίδιοι!
Οι ίδιοι όπως πάντα. Σαν τον Ντίμπι.
Ποιος περιμένεις ν' αλλάξει, χαζή;
Αλλά δεν θα τελειώσει έτσι, θα δείτε!
Ξέρετε τι θα κάνω;
Θα πουλήσω το σπίτι. Θα τα πουλήσω όλα!
Τα αφήνω όλα αυτά! Φεύγω! Τελείωσα μ' αυτή τη ζωή!
- Πού θα πας; - Πού θα πάω;
Δεν είμαι καθόλου σαν εσάς. Είμαι διαφορετική.
Υπάρχουν πολλά μέρη για να πάω και ν' αρχίσω μια νέα ζωή.
Πού νομίζετε ότι πάτε;
Πού νομίζετε ότι πάτε με τα λάβαρά σας;
Βάζετε υποψηφιότητα για Πρόεδρος;
- Γιατί της έδωσες το κρασί; - Ένα ποτήρι της έδωσα μόνο.
Η Παναγία σάς έδωσε πλούτη; Σας άκουσε;
Θες να μας συλλάβουν όλους;
Κάνε κάτι! Κοίταξέ την!
- Φέρ' την πίσω! - Παράτα με, θέλω ν' ακούσω!
Η Παναγία άκουσε τις αμαρτίες σας, ανόητοι;
Ελάτε εδώ να τη βρούμε. Και μην ξεχάσετε τα λάβαρα!
Φύγε! Παράτα με!
Δεν είσαι σε κατάσταση να περιφέρεσαι έτσι!
- Είσαι μεθυσμένη! - Ποια είναι μεθυσμένη;
Πώς είναι η παράσταση; Σε ρώτησα κάτι!
Είναι πολύ καλή. Γιατί να μην είναι;
Όπως βλέπετε, διαπέρασα το κεφάλι του βοηθού μου.
Τα μαχαίρια τρύπησαν το κουτί.
Αίμα θα ξεχυθεί απ' τις φρικτές πληγές.
Σας περιμένει μεγάλη έκπληξη, επειδή το κεφάλι του χάθηκε!
Περνάμε στο δεύτερο μέρος της παράστασής μας.
Είναι ένα πείραμα με μαγνητισμό κι υπνωτισμό.
Αν υπάρχει εθελοντής από το κοινό, ας έρθει στη σκηνή.
Εγώ!
Έτσι μπράβο, μη φοβάσαι! Δεν θα κάνω τίποτα επικίνδυνο.
Τώρα θέλουμε ένα μέλος από το άλλο φύλο. Εσείς, δεσποινίς;
Ελάτε επάνω να δουν οι άντρες πόσο γενναία είστε.
Δεν θέλω.
Δεν θ' αφήσουμε μόνους εδώ αυτούς τους νέους;
Έλα, έχουμε ανάγκη από λίγο γέλιο.
Αν θες να γελάσεις, κοιτάξου στον καθρέφτη.
Μη μας κάνετε να παρακαλάμε. Θα το ευχαριστηθείτε.
Θέλετε να κατεβώ να σας πάρω; Όπως θέλετε.
Μη φοβάστε. Είμαστε όλοι φίλοι.
Είναι ψεύτικα όλα, άλλωστε.
Εντάξει, έρχομαι!
Δεν υπάρχει λόγος να φοβάστε.
Μπράβο σας, είστε γενναία. Ελάτε επάνω.
Και τώρα, ας διασκεδάσουμε.
Τι άθλια μνήμη! Είμαι ασυγχώρητος!
Ξέχασα ότι η μις Βέρα ήταν ακόμη εδώ.
Νομίζω ότι κάνει πολύ ζέστη. Δεν συμφωνείτε;
Πάμε μια βόλτα με βάρκα. Σε πιάνει ναυτία;
Όχι, μικρός βοηθούσα σ' ένα σκάφος.
Ώστε κανείς δεν ζαλίζεται. Θαυμάσια! Θα 'ναι καλό ταξίδι.
Να η βάρκα μας. Τη βαφτίσαμε "Ατρόμητη"...
επειδή δεν υπάρχει καλύτερο σκάφος στην κακοκαιρία.
Ανεβείτε. Μη μ' αναγκάσετε να σας καλοπιάσω.
Εσείς μείνετε εδώ για λίγο.
Η θάλασσα είναι ήρεμη και ο καιρός θαυμάσιος.
Κράτα το σκάφος σου. Εγώ θέλω να καθίσω.
Πού πηγαίνεις;
Πάρτε τις θέσεις σας, σκλάβοι!
Κοιτάξτε στα μάτια μου!
Κοιτάξτε στα μάτια μου.
Πιάστε τα κουπιά σας. Αρχίστε να τραβάτε.
Η θάλασσα είναι γαλανή, ήρεμη, καθάρια και διαυγής.
Εισπνεύστε το αεράκι που μυρίζει αλάτι κι ιώδιο.
Κοιτάξτε τα δελφίνια!
Το νερό αγριεύει. Τα πράγματα είναι άσχημα.
Είμαστε στην ανοικτή θάλασσα. Τα κύματα φουσκώνουν.
Τα κύματα φτάνουν στο κατάστρωμα! Η καταιγίδα μαίνεται!
Προσέξτε το πηδάλιο!
Ο σώζων εαυτόν σωθήτω!
Βοήθησέ μας, Θεέ μου!
Σας ευχαριστώ, κύριοι.
- Ήσασταν πολύ φοβισμένοι! - Ήταν άσχημη καταιγίδα.
Μη φεύγεις ακόμη.
- Σ' εμένα μιλάς; - Ναι.
- Δεν τελείωσε; - Όχι ακόμη.
Θα μ' αφήσεις έτσι μόνο;
Μη μου πεις ότι δεν τελείωσε ακόμη.
- Κυρία ή δεσποινίς; - Δεσποινίς.
- Πέρασες ωραία; - Όχι και τόσο.
Θα ήθελα να σου μιλήσω για λίγο.
- Απ' τη Ρώμη είσαι; - Ναι, εδώ μένω.
Σε ποιο μέρος της πόλης; Στο Παριόλι, στο Πράτι;
Στο Πράτι.
Δεν με γελάς εμένα. Τώρα θα μας πεις πού μένεις.
Στη Ποργκάτα Σαν Φραντσέσκο.
Γιατί γελάτε;
Μην τους δίνεις σημασία. Αστειεύονται.
Είπες ότι δεν παντρεύτηκες, αλλά θα το ήθελες.
Γιατί νομίζεις ότι θέλω; Για χαζή με περνάς;
Ποιος θα την παντρευόταν;
Κάθε κορίτσι θέλει να παντρευτεί.
Ξέρω έναν καλό νέο που θα χαιρόταν να σε παντρευτεί.
Είναι ωραίος, υγιής, και οδηγεί μια Φεράρι.
Το καλύτερο θα ήταν να κανονίσουμε μια συνάντηση.
- Τι δουλειά κάνεις; - Είναι Κοντέσα!
Είμαι ικανοποιημένη όπως είμαι. Έχω ό,τι χρειάζομαι.
Και τώρα σ' αποχαιρετώ.
Δεν χρειάζομαι τίποτα!
Χαίρομαι για σένα.
Άρα υποθέτω ότι έχεις πολλά στην τράπεζα. Και σπίτι;
Το σπίτι που μένω είναι δικό μου. Και τώρα, θα φύγω!
Μια στιγμή! Θα με γελοιοποιήσεις.
Άσε με να σου γνωρίσω έστω τον νέο. Τον λένε Όσκαρ.
Ποιος είναι αυτός ο Όσκαρ;
Όσκαρ, βγες έξω, παρακαλώ.
Πόσο καλοντυμένος είσαι!
Επίτρεψέ μου να σου συστήσω τη δεσποινίδα.
Κι αυτή θα χαρεί να σε γνωρίσει.
- Πώς είσαι; - Χαίρομαι που σας έσμιξα.
Τώρα που γνωριστήκατε, θα σας αφήσω μόνους.
Είσαι σ' έναν όμορφο κήπο, ήσυχο, με λουλούδια ολόγυρα.
Μπορείτε ν' ανταλλάξετε μυστικά. Κανένας δεν ακούει.
Δεν βλέπεις ότι ο Όσκαρ σου προσφέρει το χέρι του;
- Δεν είναι κακό αυτό. - Μα μόλις γνωριστήκαμε.
Πηγαίνετε περίπατο, σε μονοπάτι με λουλούδια και πουλιά.
Ο Όσκαρ δεν τολμά να μιλήσει, είναι λίγο ντροπαλός.
Τώρα ξανοίγεται. Λέει: "Περίμενα καιρό να σε γνωρίσω."
Δεν είσαι αρραβωνιασμένη;
Δεν υπάρχει κανένας άντρας στη ζωή σου;
Το φαντάστηκα.
Σ' έχω δει να στέκεσαι στο παράθυρό σου.
Και κάθε Κυριακή στην εκκλησία.
Πάντα κρατούσες τα μάτια σου χαμηλωμένα. Μάζευες λουλούδια.
Όποιος αγαπάει τα λουλούδια έχει ευγενική ψυχή.
Θα μπορούσα να σε ξαναδώ;
Ευχαριστώ. Πώς είπες ότι σε λένε;
- Μαρία. - Τι όμορφο όνομα.
Θα φυλάξω τα λουλούδια σαν να 'ταν πολύτιμο πετράδι.
Θα μου χαρίσεις ένα χορό;
Μαέστρο, ο Όσκαρ κι η Μαρία θέλουν να χορέψουν.
Η ορχήστρα αρχίζει να παίζει ένα όμορφο βαλς.
"Είμαι πλούσιος, φυσικά, αλλά μόνος και θλιμμένος.
Τι ωφελεί να έχεις δύο αμάξια, να μένεις σ' ακριβά ξενοδοχεία;
Θέλω ένα σπίτι με πολλά παιδιά και μια σύζυγο σαν εσένα.
Όταν ήμουν 18 χρονών, τότε έπρεπε να με γνωρίσεις.
Τα μαλλιά μου ήταν μαύρα κι έφταναν ως τους ώμους.
Για μένα, θα είσαι πάντα νέα για όσο ζούμε.
Τότε είναι αλήθεια ότι μ' αγαπάς.
Δεν προσπαθείς να με κοροϊδέψεις.
Ορκίζεσαι ότι μ' αγαπάς αληθινά.
Μην το κάνεις αυτό! Τελείωσαν όλα τώρα.
Τι μ' έβαλες να κάνω;
- Δεν θα πας ποτέ σπίτι σου; - Φεύγω.
Εκείνοι οι τρελοί είναι ακόμη έξω;
Όλοι πήγαν σπίτι τους. Μόνο εσύ έμεινες.
Πήγαινε κι εσύ, θέλω να κλείσω.
Θα τους δείξω εγώ!
Με συγχωρείτε, δεσποινίς. Με λένε Ντονόφριο.
Συγγνώμη που σας ενοχλώ.
Δεν συνηθίζω να σταματάω νέες κυρίες στο δρόμο.
Ήμουν στον εξώστη και μου άρεσε η παράσταση.
Με ξεφτίλισαν, μ' έκαναν ρόμπα!
Αν ξαναδώ αυτόν το σιχαμένο, θα τον βαρέσω στη μύτη!
Σας παρακαλώ, δώστε μου μία ευκαιρία. Συμφωνώ μαζί σας.
Ξέρω πώς νιώθετε.
Ήθελα να σας πω ότι σας συμμερίζομαι και συγκινήθηκα.
Όλοι παριστάνουμε τους κυνικούς και πονηρούς.
Μα όταν ξαφνικά ανακαλύπτουμε έναν άνθρωπο σαν εσάς...
τόσο αγνό στην καρδιά, ειλικρινή κι ανοικτόμυαλο...
είναι ένα σοκ που μας βγάζει τον καλύτερό μας εαυτό.
Ήθελα να σας πω πόσο ευγνώμων σάς είμαι.
Οι νύχτες έχουν γίνει κρύες.
Μπορείτε; Ξέρετε, η υγρασία.
- Να σας προσφέρω ένα ποτό; - Δεν σας ξέρω.
Εκείνοι οι ανόητοι, είναι ακόμη εδώ!
Συγγνώμη αν επιμένω, αλλά τα πειράματα με υπνωτισμό...
είναι επικίνδυνα για την υγεία σας.
Μπορεί να προκαλέσουν σοβαρές διαταραχές.
Γι' αυτό ένιωθα τόσο παράξενα!
Ζεσταινόμουν, κρύωνα και ίδρωνα σαν να είχα πυρετό!
Θα συνιστούσα ένα μπράντι. Θα σας κάνει καλό.
Ελάτε, ας καθίσουμε. Για ένα λεπτό μόνο.
Δύο μπράντι, παρακαλώ.
Δεν υπέφερα ποτέ τόσο πολύ όσο απόψε.
Όταν αυτός ο τσαρλατάνος μίλησε για αγάπη του Όσκαρ...
Κι εσείς απαντήσατε με τόσο ενθουσιασμό και σεμνότητα.
Ειλικρινά υπέφερα. Καιγόμουν μέσα μου.
Με πόνεσε, σας λέω.
Βιαστείτε, κλείνουμε.
Μη στενοχωριέστε.
Κάποια πράγματα δεν τα αγγίζει η χυδαιότητα.
Πάντα υπάρχει κάποιος στον οποίο μπορείτε να βασιστείτε.
Κάποιος που θα σας καταλάβει και θα σας εκτιμήσει.
Στην υγειά σας.
Τι έγινε στη σκηνή; Τι μ' έβαλε να κάνω;
Σας έβαλε να παίξετε μια τρυφερή και συγκινητική σκηνή.
Με άγγιξε βαθιά. Δεν ξέρω πώς να το περιγράψω.
Αυτό που με συγκίνησε πιο πολύ...
είναι ότι παραμείνατε τόσο αγνή όσο στα 18 σας χρόνια.
Όταν πηγαίνατε στη λειτουργία με τη μητέρα σας.
Είχατε όμορφα μαύρα μαλλιά που έφταναν στους ώμους σας.
Μ' έκανε να το πω αυτό;
Δεν πηγαίνετε σπίτια σας;
- Τι χρωστάω; - 150 λιρέτες.
Ώρα να πάτε σπίτια σας.
Αυτό που συνέβη απόψε είναι πολύ σημαντικό για μένα.
Φανταστείτε, τι σύμπτωση!
Δεν μένω καν στη γειτονιά, περπατούσα άσκοπα.
Μου αρέσει να γνωρίζω μέρη της πόλης που δεν έχω ξαναδεί.
Ξαφνικά αποφάσισα να μπω στο θέατρο, δεν ξέρω γιατί.
Σαν να το κανόνισε η μοίρα. Σίγουρα η μοίρα ήταν.
Μα ποιος είσαι; Μιλάς σαν να 'σαι απ' το Παριόλι.
Μιλάς σαν κύριος απ' το πλούσιο Παριόλι.
Είπα ότι με λένε Ντον Ονόφριο και είμαι λογιστής.
Τι θέλεις από μένα;
Ίσως καταλάβετε όταν σας πω το μικρό μου όνομα.
- Το όνομά μου είναι Όσκαρ. - Σε λένε Όσκαρ;
Και λοιπόν, σε λένε Όσκαρ, Και τι έγινε;
Δεν είναι σύμπτωση που ο υπνω- τιστής διάλεξε το όνομα αυτό;
Πρέπει να σας ξαναδώ. Περιμένετε το λεωφορείο;
Ναι, είναι ώρα να πάω σπίτι. Είμαι ψόφια απ' την κούραση.
Θα πούμε αντίο έτσι και δεν θα ξαναβρεθούμε;
Αδύνατον! Πρέπει να βρεθούμε ξανά.
Δεν πρέπει να φύγουμε έτσι. Έχω τόσα πολλά να σας πω.
Πότε μπορώ να σας ξαναδώ;
Δεν ξέρω... Εργάζομαι. Είμαι πωλήτρια.
Τι θα μπορούσαμε να πούμε ο ένας στον άλλο;
Έρχεται το λεωφορείο. Τα λέμε.
Μη μου λέτε όχι! Κι εγώ δουλεύω όλη μέρα.
Αλλά μπορούμε να βρεθούμε μετά τη δουλειά.
Αύριο το βράδυ, ας πούμε. Αύριο βράδυ, σύμφωνοι;
- Δεν μπορώ το βράδυ. - Ούτε καν την Κυριακή;
Την Κυριακή βράδυ στις 7, στο σιδηροδρομικό σταθμό.
- Δεν ξέρω, νιώθω παράξενα... - Σύμφωνοι, λοιπόν;
- Τι κάνεις; - Άντε, φεύγουμε!
Δεσποινίς!
Εδώ είμαι!
Συγγνώμη που περιμένατε. Κοιτούσα στο δρόμο.
Χαίρομαι που ήρθατε.
Φοβήθηκα ότι με περάσατε για γυναικά ή μανιακό.
Είναι ασυνήθιστο και λίγο τρελό. Σαν όνειρο.
Πήρα το θάρρος να σας πάρω μερικά λουλούδια.
- Ευχαριστώ, δεν ήταν ανάγκη. - Σας παρακαλώ!
Πάμε από 'δώ.
Λέει ότι του αρέσει να μου μιλάει. Μιλάει πολύ.
Είναι ο τύπος που διαβάζει πολύ κι είναι μορφωμένος.
Πήγαμε κι είδαμε την πρώτη ταινία στο Μετροπόλιταν.
- Αυτό ήταν το τρίτο! - Μα είναι τόσο ωραία!
Είδαμε μια ωραία ταινία.
Λεγόταν "Οι Μονομάχοι" με Χριστιανούς μάρτυρες.
Αλλά μου εξήγησε ότι δεν ήταν στ' αλήθεια έτσι.
Τα διαστρέβλωσαν για να κάνουν μια καλύτερη ιστορία.
Είπε ότι του αρέσει να μου μιλάει και να 'ναι μαζί μου.
Επειδή τον καταλαβαίνω.
Δεν θα το πιστέψετε, αλλά είναι ωραίος και νέος.
Έχει καστανά μαλλιά και πρόσωπο βόρειου.
Μετά πήγαμε σε εστιατόριο και φάγαμε πίτσα.
Μου πήρε και λουλούδια!
Και λες ότι δεν θέλει τίποτα;
Σταμάτα το δούλεμα, Καμπίρια.
Θα τον ξαναδώ αύριο.
Πες μου κάτι, τι θέλει;
Πού να ξέρω; Τι σημασία έχει; Λεφτά είναι, σωστά;
Η αστυνομία!
Τώρα θα σας χώσουν φυλακή! Θα πάθετε ό,τι σας αξίζει!
Καλημέρα, δεσποινίς. Πώς είσαι;
Πόσο κομψή είσαι! Είστε καλά;
- Καλά, κι εσύ; - Καλά.
Αυτό είναι για σένα.
Ευχαριστώ, αλλά δεν πρέπει.
- Είναι υπερβολικό. - Πάρ' το.
- Πού να πάμε; - Όπου θες εσύ.
Ας πάμε στο πάρκο.
Η οικογένειά σου δεν μένει στη Ρώμη;
Δεν έχω συγγενείς. Οι γονείς μου πέθαναν όταν ήμουν παιδί.
Είμαι τελείως μόνος και προτιμώ να 'μαι μόνος...
απ' το να δέχομαι φιλίες που δεν σημαίνουν τίποτα.
Μέναμε στη Νάπολη σ' ένα μικρό χωριό.
Το όνομα δεν έχει σημασία, δεν θα το ξέρεις.
Μεγάλωσα σ' ένα πολύ παλιό σπίτι. Με λάμπες πετρελαίου.
Ο πατέρας μου είχε λίγη γη. Τον έλεγαν Τζιοβάνι.
Η μητέρα μου λεγόταν Έλσα.
Μου αρέσει το όνομα Έλσα. Είναι ωραίο.
Δεν είχα αδέλφια κι όταν ο πατέρας μου πέθανε...
κάτι συγγενείς πήραν ό,τι γη είχε αφήσει στη μητέρα μου.
Μάθαμε τι ήταν φτώχεια. Αναγκάστηκα να δουλέψω.
Γεια σου, Καμπίρια.
- Τι κάνεις, τέκνο μου; - Καλημέρα, πάτερ.
Θα δώσεις κάτι για τον Άγιο Αντώνιο;
- Λυπάμαι, δεν έχω λεφτά. - Δεν πειράζει, άλλη φορά.
Σημασία έχει να έχεις τη Χάρη του Θεού.
Έχεις τη χάρη του Θεού, έτσι τέκνο μου;
Δεν έχεις τη χάρη του Θεού;
Μα γιατί όχι;
Όσοι έχουν τη χάρη Του είναι ικανοποιημένοι.
Εγώ έχω τη χάρη του Θεού και είμαι ικανοποιημένος.
Ζήτησα έλεος απ' την Παναγία, αλλά μάταια.
Ίσως δεν ήξερες πώς να το ζητήσεις.
Ή ίσως να μην γυρεύεις τίποτα. Είσαι παντρεμένη;
Τα κορίτσια πρέπει να παντρεύονται και να κάνουν παιδιά.
Η μητρότητα είναι ιερό καθήκον.
Έτσι μπαίνεις στη χάρη του Θεού.
Προσευχήσου στον Αγ. Αντώνιο.
Αν με χρειαστείς ποτέ, Με λένε αδελφό Τζιοβάνι.
Είμαι στο μοναστήρι των Φραγκισκανών.
Αλλά δεν ξέρω αν θα με βρεις. Είμαι έξω όλη την ώρα.
Ξανθούλα, πάμε μια βόλτα;
- Αύριο; - Αύριο θα δουλεύω.
- Τότε μεθαύριο, ίδια ώρα. - Και μεθαύριο δουλεύω.
Πώς έτσι;
Ήθελα να σου πω ότι δεν θα σε ξαναδώ.
- Ποτέ ξανά; - Όχι.
Όχι πως δεν περνάω καλά μαζί σου.
Αλλά ποιο το όφελος να βγαίνουμε έτσι;
Χάνουμε το χρόνο μας. Και για ποιο λόγο;
Ποιο είναι το νόημα; Πες μου!
Αν θέλεις... θα σε παντρευτώ.
Σκόπευα να σε ζητήσω.
Αλλά δεν είχα το θάρρος να το κάνω.
Κι απ' την πρώτη μέρα που σε είδα.
Τι λες τώρα;
Θα παντρευόσουν εμένα; Τι κάθεσαι και λες;
Θα παντρευόσουν κάποια που δεν ήξερες πριν 15 μέρες;
Να ευχαριστείς το άστρο σου που δεν είμαι σαν κάτι άλλες.
Πριν δυο βδομάδες με γνώρισες!
Ξέρεις τι λες; Ξέρεις τι κάνεις;
Δεν είναι φέρσιμο αυτό! Μη με κοροϊδεύεις έτσι!
Είναι άδικο. Γιατί το είπες αυτό;
Δεν ζητάω τίποτα. Και δεν θέλω τίποτα.
Δεν είμαι προκατειλημμένος.
Επειδή αυτό που μετράει είναι ότι σε καταλαβαίνω.
Εσύ κι εγώ είμαστε ολομόναχοι στον κόσμο.
Θέλω να σε παντρευτώ επειδή σε χρειάζομαι.
Μη μιλάς έτσι.
Δεν πρέπει να το λες αν δεν το εννοείς.
Μα το εννοώ!
Βάντα!
Τι συμβαίνει, Καμπίρια;
Παντρεύομαι, αυτό έγινε! Μου ζήτησε να τον παντρευτώ!
Θ' αγοράσουμε ένα μαγαζί στην Περάτα, εκεί πέρα!
Υπογράφει το συμβόλαιο. Κι εγώ δεν ήξερα τίποτα.
Τα ετοίμασε όλα, το μαγαζί, το σπίτι.
Θα ξεφορτωθώ το σπίτι. Θα τα πουλήσω όλα.
Ορίσαμε την ημερομηνία. Θα γίνει σε δύο εβδομάδες.
- Βάντα, φεύγω! - Όμως, ξέρει ότι είσαι...
Φυσικά, του τα είπα όλα! Δεν έκρυψα τίποτα.
Αλλά είναι ένας άγιος. Ένας άγγελος!
Είπε ότι δεν τον ενδιαφέρουν τέτοιες εξομολογήσεις.
Με αγαπάει, Βάντα!
Κάποιος με αγαπάει!
Βάντα, αντίο!
Ποιος είναι;
Καλησπέρα, πάτερ.
Θέλω να δω τον αδελφό Τζιοβάνι.
Δεν γύρισε ακόμη. Γιατί θέλεις να τον δεις;
Θέλω να εξομολογηθώ.
Πήγαινε στην εκκλησία, να εξομολογηθείς σε ιερέα.
Ήθελα να ακούσει αυτός την εξομολόγησή μου.
Η εξομολόγηση ισχύει όποιος κι αν την κάνει.
Το ξέρω, αλλά θέλω τον αδελφό Τζιοβάνι.
Τότε θα περιμένεις.
Βάλε αυτό σε μια βαλίτσα. Δεν θα το πάρω.
Να πάρω την κουκουβάγια; Όχι, φέρνει γρουσουζιά.
Το κογχύλι; Αν χωράει. Για να δω. Ναι, χωράει.
Κι αυτό έχει πουληθεί. Βάλ' το στο ράφι.
Είναι κρίμα να τα αφήσεις όλα πίσω. Θα τα χρειαστείς.
- Το σερβίτσιο. - Όχι, το πούλησα!
Μα δεν το χαρίζω. Το πούλησα, καταλαβαίνεις;
Θα μου κόστιζε πιο πολύ να το πάρω μαζί.
Εκείνος τα πούλησε όλα. Γι' αυτό τα πουλάω κι εγώ.
Θα κάνουμε μια νέα ζωή!
Εγώ θα έπαιρνα όλα τα πράγματά μου. Δεν ξέχασες τίποτα;
- Πήρες τα χρήματα; - Πώς θα ξεχνούσα τα λεφτά;
Ξέχασες να πάρεις το γούνινο μπουφάν σου.
- Πέταξέ το το παλιόπραμα. - Να το δώσω στη θεία μου;
Ναι, αλλά βιάσου. Περιμένουν να μετακομίσουν.
Είναι πολύ βιαστικοί.
Μου κλείνεις τη βαλίτσα;
Η φωτογραφία της μαμάς.
Παράξενος που είναι ο κόσμος. Εγώ παντρεύομαι...
Τι είπες;
Τι είπα; Τίποτα.
Πώς είμαι;
Είσαι πανέμορφη.
Είναι ωραίο, αλλά το πλήρωσες ακριβά.
Την τσάντα μου! Αντίο, Γκαριμπάλντι!
Ας βιαστούμε, Βάντα.
Κοίτα τους φτωχούς ανθρώπους. Θυμώνω όταν τα βλέπω αυτά!
Πάμε, Βάντα.
Τα κλειδιά για το σπίτι. Εγώ φεύγω τώρα.
Αν θελήσετε να μάθετε κάτι, πείτε το στη φίλη μου.
Θα μου γράφει.
- Καλό ταξίδι και καλή τύχη. - Ευχαριστώ, επίσης.
Αντίο, παππού!
Ας το ξεχάσουμε. Δεν θα πω αντίο σε κανέναν.
Είναι καλύτερα έτσι.
Είμαι τόσο ευτυχισμένη που νομίζω ότι θα κλάψω.
Μετά από τόσα χρόνια...
Τσιάνα, φεύγω! Παντρεύομαι!
Αντίο και καλό γάμο!
Αποχαιρέτησε τον Σικελό και όλους για μένα.
Ωραία, δεν είναι;
Είναι όμορφα.
Θα παντρευτείς και δεν είδα καν τον μνηστήρα σου.
Δεν μπορούσα να τον πάω εκεί που με ξέρουν όλοι.
Ήρθε!
Το λεωφορείο!
Αντίο, Βάντα. Μην κλαις.
- Ποιος λέει ότι κλαίω; - Ώστε δεν κλαις...
Θα σου γράφω. Μόλις φτάσω, θα σου στείλω τη διεύθυνση.
Θα δεις, θα παντρευτείς κι εσύ.
Γρήγορα, τη βαλίτσα μου! Θα σου στείλω τη διεύθυνση.
Μην ανησυχείς, Βάντα. Περίμενε...
Κι ο γάμος μπορεί να έρθει όπως ήρθε και σ' εμένα.
Μην ανησυχείς, θα έρθει. Αντίο, Βάντα.
Αντίο, Καμπίρια!
- Τι κάνεις; - Θέλω να πληρώσω.
Μα θα χαρώ να χρησιμοποιήσω και τα δικά μου λεφτά.
Πάντα πλήρωνες εσύ για όλα.
Κι ό,τι είναι δικό μου είναι και δικό σου, σωστά;
Είναι αργά.
Θα δεις πόσο όμορφα είναι τα ηλιοβασιλέματα εδώ
- Δεν θέλεις να με μεθύσεις; - Είναι ελαφρύ κρασί.
Η προίκα μου!
Κρύψ' τα.
Είναι η προίκα μου.
Μου έδωσαν μόνο 350.000 για το σπίτι.
Ήξεραν ότι βιαζόμουν και το εκμεταλλεύτηκαν.
Μετά πήρα όλα μου τα λεφτά απ' την τράπεζα. 400.000.
750.000 λιρέτες.
Δεν με ρώτησες ποτέ αν είχα καθόλου λεφτά.
Είσαι ένας άγγελος, που δεν θα φανταζόταν ποτέ...
τι έκανα για να μαζέψω τόσα λεφτά.
Σου είπα ότι δεν θέλω να μάθω.
Ας φύγουμε από 'δώ.
Υπάρχουν άντρες που εκμεταλλεύονται τις γυναίκες.
Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι τα λεφτά τους.
Αλλά για την αγάπη, ναι, θα έδινα τα λεφτά μου.
Όμως αυτοί τα κλέβουν!
Ποιος θα με φροντίσει στα γηρατειά μου; Συγγνώμη.
Κράτησε τα ρέστα. Πάμε.
Είμαι σίγουρη για ένα πράγμα. Θ' άλλαζα αργά ή γρήγορα.
Θα είχα σταματήσει αργά ή γρήγορα.
Φαντάζεσαι έτσι όλη σου τη ζωή;
Ξέρεις τι θέλαμε να κάνουμε η Βάντα κι εγώ;
Μόλις θα μπορούσαμε, θ' αγοράζαμε ένα κιόσκι...
Πού πηγαίνουμε; Είναι ωραίο μέρος εδώ.
Πάμε μια βόλτα.
Δεν θυμάμαι καν πώς άρχισα. Δεν θα ήμουν πολύ μεγάλη.
- Θα πάρουμε τη βαλίτσα; - Όχι, αργότερα.
Έπρεπε να με έβλεπες όταν ήμουν 15 χρονών...
με τα μακριά μου μαύρα μαλλιά μέχρι εδώ.
Ήμουν πολύ αθώα. Η μάνα μου ήθελε τα λεφτά που κέρδιζα.
- Πού πηγαίνουμε; - Έναν περίπατο.
Όμορφο τραγούδι αυτό.
Θα με φιλήσεις, Όσκαρ;
Σ' ευχαριστώ.
Έλα, ξέρω ένα μονοπάτι.
Όσκαρ, πού ήσουν;
Τι κακό αγόρι που είσαι!
Μάζεψα αυτά τα λουλούδια για σένα.
Τι μυρωδιά!
Θα πάμε κάπου αλλού;
Μύρισέ τα. Τι λουλούδια είναι;
Τι συμβαίνει; Φαίνεσαι στενοχωρημένος.
Επειδή σταμάτησα να τραγουδάω.
Ας χαράξουμε τα αρχικά μας στο δέντρο. Έχεις μαχαίρι;
Πάμε να δούμε το ηλιοβασίλεμα στη λίμνη, είναι πανέμορφα.
Ξέρω τι έχεις στο μυαλό σου.
Αλήθεια θες να δεις το ηλιοβασίλεμα;
Είχες δίκιο.
Είναι όμορφα, έτσι;
Τελικά, υπάρχει δικαιοσύνη στον κόσμο.
Υποφέρεις ένα σωρό πράγματα.
Αλλά στο τέλος, έρχεται η ευτυχία για όλους.
Είσαι ο άγγελός μου.
Μα τα χέρια σου είναι κρύα. Έχεις ξεπαγιάσει!
Σε γυροφέρνουν οι σκέψεις;
Όμορφα, έτσι;
Κοίτα πόσο βαθειά είναι!
Θα ήθελα να νοικιάσω μια βάρκα και να πάω στη μέση.
Άραγε να υπάρχει βάρκα εκεί κάτω;
- Ξέρεις να κολυμπάς; - Όχι!
Παραλίγο να πνιγώ μια φορά, αλλά με έσωσε κάποιος.
Με έσπρωξαν μέσα, το φαντάζεσαι;
Τι έπαθες;
Τι συμβαίνει;
Δεν θέλεις να με σκοτώσεις;
Απάντησέ μου! Δεν θες να με σκοτώσεις;
Θέλεις να με σκοτώσεις!
Μη στέκεσαι έτσι! Μίλησέ μου!
Μην είσαι έτσι. Μίλησέ μου.
Τα λεφτά...
Τα λεφτά, αυτό είναι.
Σκότωσέ με! Γιατί δεν το κάνεις;
Δεν θέλω να ζήσω!
Δεν θέλω να ζήσω πια! Σκότωσέ με!
Σπρώξε με κάτω! Δεν θέλω να ζήσω άλλο!
Εμπρός!
- Μη φωνάζεις! - Σκότωσέ με!
Δεν θέλω να σου κάνω κακό!
Δεν θέλω να ζήσω άλλο!
Σκότωσέ με!
Δεν θέλω να ζήσω! Σκότωσέ με!
Δεν θέλω να ζήσω άλλο!
Σκότωσέ με!
Μαουρίτσιο, βιάσου! Φεύγουμε!
Πηγαίνουμε σπίτι, αλλά δεν νομίζω ότι θα φτάσουμε.
Καλησπέρα.
Απόδοση: Νατάσα Συρεγγέλα
Επιμέλεια Υποτιτλισμού Audio Visual Enterprises
Subrip-Διορθώσεις ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΥΠΟΤΙΤΛΩΝ
Επιμέλεια-Συγχρονισμός amerzone